|
مگر غ م ت بتکاند غبار دلها را ...
|
بسم الله الرحمن الرحیم
سلام
(از نشانه های تقوا امانتداری است )
(مردم را به امانت داری بیازمایید)
(برترین ایمان امانت داری است )
(رستگار شد آنکه جامه ی وفاداری پوشید و زره امانتداری به تن کرد)
...
این حدیث ها مدام در ذهنش می رفتند و می آمدند .
امام که پرسید : به یاری من آمده ای ؟
گفت : آقا ! امانت هایم ...
حسین (ع)گفت : پس آنقدر دور شو تا صدای فریاد من به
تو نرسد ...
و او رفت . رفت تا امانت های مردم را به دستشان
برساند و خیالش جمع شود که متقی است و مومن
و رستگار شده ...
آنقدر دور شد که دیگر نه فریادهای حسین را شنید و
نه دود آتش زدن خیمه ها را دید ...
پشت به حسین رفت تا رستگار شود !
مردی که در امانت رسول خدا * خیانت کرده بود رفت
تا برای مردم امانت دار خوبی باشد و یک وقت
مالهایشان ضایع نشود . رفت که به حساب خودش حق
الناس بر گردنش نباشد ...
........................................................
با حسین بودن یک شرط دیگر هم می خواهد : روحت
را باید بزرگ کنی ، عمق اندیشه ات را ، وسعت فکرت را ...
او آدم های ژرف را با خودش می برد ! فکرمان را از این
سطحی نگری بیرون بیاوریم ...
یا حسین
*حدیث ثقلین : من دو چیز گرانبها را نزد شما به امانت می گذارم . کتاب خدا و عترتم !
پ.ن:شمارش معکوس شروع شده .. دلم گرفته از حالا !