سلام

بعد از ماجرای کربلا با فاصله ی زمانی کوتاهی قیام های زیادی اتفاق افتاد . از شورش پراکنده و سرکوب شده ی توابین بگیر تا قیام مختار و بعد شورش عظیم مدینه و سپس مکه و ...

 دلیل اصلی این شورش ها و کشته شدن ها هم تحولی بود که شهادت امام حسین (ع) در وجود مردم ایجاد کرد ...

و نگاهی گذرا به کتابهای تاریخ نشان می دهد آدم های زیادی کشته شدند ، خیلی زیاد ...

 حالا فکر کن این آدم ها اگر توبه هم کرده باشند و به خاطر تنها گذاشتن امامشان جهنمی هم نباشند درجه شان در بهشت زمین تا آسمان با امثال حبیب و زهیر و بریر تفاوت می کند ...

 با اینکه چیزی بیشتر از آنها هم زنده نبودند از چندماه بگیر تا یک سال ...

 آنها هم کشته شدند ، اینها هم ، شاید نوع کشته شدنشان هم با آنها هم خیلی فرق نکند ـگاهی سخت تر حتی ـاما یک مکث یک تردید سرنوشت انسان را عوض می کند...

 متاسفانه حتی اگر بلافاصله هم جبرانش کنی!

به سرنوشت آنها که نگاه می کنم پشتم می لرزد

حواسم را خیلی باید جمع کنم،

 مهدی(عج) یاران پا در رکاب می خواهد !

یا حسین

پ.ن۱:این چند روز که به دلایل مختلف نمی شد بنویسم دلم یک دنیا تنگ شده بود . برای از او گفتن ...

پ.ن۲:اگر وقت کردید از کتابهای تاریخ اسلام شرح این قیام ها و شورش ها را بخوانید . خیلی درس و حرف و نکته ی ناگفته دارد . نمی دانم چرا اینقدر کم به آنها اشاره می شود ؟