مگر غ م ت بتکاند غبار دلها را ...
                   بسم الله الرحمن الرحیم

سلام

 

     "یا اباعبدالله لقد عظمت الرزیة و جلت و عظمت المصیبة بک

                  علینا و علی جمیع اهل الاسلام"

 

اولش فقط یک فکر بود که جرقه زد . از آنها که بعدش با خودت می گویی : چه جالب!

کم کم جدی تر شد و ابعادش را سنجیدم ...

آخرش شد یک نذر !

نذر اینکه چهل روز این صفحه ی مجازی بشود مجلس عزای خودش!

 ++++++++++++++++++++++++++++++++++

آقا! می شود امسال این (من) مرا هم با خودت به قربانگاه ببری؟

 

یا حسین


برچسب‌ها:
حسینیه
+ چهارشنبه ۲۵ آذر ۱۳۸۸ صاد |