سلام

بعضی وقت های خیلی خاص می شود که برای فرار از نگرانی هایت

 فقط به آرشیو آهنگ های  موبایلت پناه می بری . تنها یک گوشه ی

 ماشین توی ترافیک یک شهر بارانی گیر کرده باشی شاید . بعد می

 بینی دست خودت نیست که هی آهنگ ها را بالا و پایین می کنی .

 نمی دانی چکارت شده که از موسیقی ها سریع می گذری و روی

 مداحی ها صبر می کنی . حتی همان مداحی هایی که برای روز

مبادا ریخته بودی و اصلا هم باهش حال نمی کردی . نمی شنوی

 چه می خواند . تو فقط آن وسط دنبال (نام)ها می گردی...

هر کار هم که می کنی دستت روی دکمه ی پخش آهنگ ها نمی

 رود . خیلی دلت با تو کنار بیاید شاید (بی تو ای آرام جان) افتخاری

 را گوش کنی . .. تازه آن هم با کلی ارفاق .  آخرش هم که تمام

 می شود می گویی : (نام) کم داشت ... آنوقت سعی می کنی

در ذهنت تمام (آرام جان) هایش را با (صاحب زمان) جایگزین کنی !

بحث آهنگ و خواننده و مداح نیست . بعضی وقت های خیلی خاص

 که می شود دلت فقط (نام) می خواهد . نه به مداح کاری داری نه

به شعر تو فقط (یا حضرت معصومه...)اش را تکرار می کنی .

بعضی وقت ها که نمی دانی چکارت شده ( که یعنی می دانی !

هیچ کارت نشده جز اینکه دلت عمیق گرفته) تمام آهنگ های موبایلت

را زیر و رو می کنی و خیلی از مداحی هایی را که هیچ وقت دوست

 نداشتی گوش می کنی به امید اینکه فقط یک (اباالفضل) بشنوی !

بعضی وقت ها ....

عجیب با یک (فاطمه) شنیدن آرام می شوی !