سلام

آرامش بخش ترین آیه ی زندگی من این آیه است :

   ( و من یتق الله یجعل له مخرجا و یرزقه من حیث لا یحتسب و من یتوکل علی الله فهو حسبه ان الله بالغ امره قد جعل الله لکل شیء قدرا )

هر کس از خدا پروا بدارد و حدود الهی را رعایت کند ، خدا برای بیرون شدن او از تنگناها راهی پدید می آورد . و از جایی که تصور نمی کند به او روزی می رساند و نیاز های زندگی اش را برطرف می سازد . و هر کس بر خدا توکل کند خدا برای تامین سعادت او بس است ؛ چرا که خدا کار خود را به انجام می رساند . و خدا برای هر چیزی اندازه ای قرار داده است .

هر وقت آن را زمزمه می کنم در سخت ترین شرایط هم اگر باشم یک حس عجیب اطمینان تمام وجودم را فرا می گیرد . اطمینان ا ز تمام شدن سختی ها . از اینکه : فواره چون بلند شود سرنگون شود !

پ.ن۱:  آیات ۲ و ۳ سوره طلاق و ترجمه ها براساس تفسیر المیزان است .

پ.ن ۲:اگر سری به وبلاگ(بگذریم) که در پیوندهاست بزنید و در بخش پیوندهای روزانه عنوان(آیات آرامش) را باز کنید  با چیز فوق العاده ای روبه رو خواهید شد . آدم های مختلف آرامش بخش ترین آیه ی زندگی شان را نوشته اند و خانم مرشد زاده در آنجا جمع کرده اند . مرور این آیات در روزهای سختی موثرترین مسکن مقدس است ! من که به عنوان یک گنجینه ی ارزشمند برای خودم ذخیره شان کرده ام .

پ.ن۳: مدتی است ازبس کلاس ها بی فایده و خسته کننده است به طرز شدیدی از دانشگاه رفتن بیزار شده ام . فکر کنم از همان اول هم اشتباه کردم آمدم . فقط ماجرای همان (خواهی نشوی رسوا...)بود !