بسم الله الرحمن الرحیم

تو آمدی رمضان!

آمدی که من را با قرآن گوشه کتابخانه آشتی دهی

آمدی که حلاوت "ذکر" را بر جانم بنشانی

آمدی که صفای سحرها را دوباره به یادم بیاوری

آمدی تا شیرینی "عبد" بودن را دوباره در کامم بنشانی

آمدی تا مرا به یاد خودم بیاوری...

و من از حالا

نگران تنهایی بعد از رفتنت هستم...

 اینجا شب نیست