بسم الله الرحمن الرحیم

آدم در غصه های سخت باید به یک چیزی خودش آرام کند .

آن چیز گاهی یاداوری موقیت های سخت تر است .

موقعیت های سخت تری  که از سر گذرانده ...

مادر که رفت به هم یاداوری می کردند صبور باش ! ما مرگ رسول خدا را هم تحمل کردیم...

پدر که رفت گفتند داغ پیامبر را به یاداور ...آرام می شوی

حسن که رفت...

حسین که داشت میرفت به زینب گفت مصیبت جدمان را به یاد بیاور ! رفتن من از نبودن او که سخت تر نیست...

.

.

.

آدم ها در غصه های سخت  خودشان را به موقعیت های سخت تر گذشته آرام می کنند .

امشب شب آن موقعیت سخت تر است...!