ای مدنی برقع مکی نقاب       /      سایه نشین چندبود آفتاب ؟

منتظران را به لب امد نفس       /    ای ز تو فریاد تو فریاد رس

سوی عجم ران منشین درعرب    /   زرده روز اینک و شبدیز شب

ملک برآرای و جهان تازه کن    /      هر دو جهان را پر آوازه کن

سکه تو زن تا امرا کم زنند      /       خطبه تو کن تا خطبا دم زنند

خاک تو بویی به ولایت سپرد    /       باد نفاق امد و آن بوی برد

باز کش این مسند از آسودگان   /      غسل کن این منبر از آلودگان

ما همه جسمیم بیا جان تو باش  /    ما همه موریم سلیمان تو باش

شحنه تویی قافله تنها چراست؟    /    قلب تو داری علم آنجا چراست؟

یا علیی در صف میدان فرست     /   یا عمری بر در شیطان فرست

پانصد و هفتاد بس از ایام خواب   /   روز بلند است به مجلس شتاب

خلوتی پرده ی اسرار شو       /        ما همه خفتیم تو بیدار شو

زافت این خانه ی آفت پذیر       /       دست برآور همه را دست گیر

هرچه رضای تو به جز راست نیست / با تو کسی را سر واخواست نیست

گرنظر از راه عنایت کنی          /      جمله مهمات کفایت کنی

مغز نظامی که خبرجوی توست     /       زنده دل از غالیه ی بوی توست

از نفسش بوی وفایی ببخش   /    ملک فریدون به گدایی ببخش ...

مخزن الاسرار – نعت سوم(گزیده ابیات)