مگر غ م ت بتکاند غبار دلها را ...
بسم الله الرحمن الرحیم

سلام

مدتیست به رابطه ی خودم و این فضای مجازی فکر می کنم . ما که حیات خلوت زندگیمان شده اینجا مگر چه  چیزی را در واقعیت روزهایمان گم کرده ایم که در مجازیت این دنیا می جوییمش ؟

جهان با همه ی وسعتش برایمان کوچک است که به جهانی به وسعت ذهن هایمان پناه می بریم یااینکه از وسعت بی اندازه ی این کره ی آبی خسته شده ایم که که گاهی چندین ساعت خود را در ابعاد سانتیمتری این صفحات محبوس می کنیم 

 ...


پ.ن۱:پرتقال خوب است الحمدلله  . ممنون از لطف همه ی دوستان .

پ.ن۲:کارهای عقب افتاده دوره ام کرده اند . وااااااااااااااااای ...

+ شنبه ۸ خرداد ۱۳۸۹ صاد |