سلام

(قبل نوشت : نزدیک وفات فاطمه بود . گفت : ناراحتم بابت وضعی که جنازه ی زن ها را حمل می کنند .

گفتم : در حبشه چیز جالبی دیدم . پس چند عدد چوب تر انحنا پذیر و یک تخته آوردم . چوب ها را خم کردم و دوطرف تخته بستم و روی آن پارچه ای کشیدم  .

چون آن را دید خوشحال شد و تبسم کرد .

این اولین و آخرین لبخندی بود که بعد از وفات پیامبر(ص) بر لبان فاطمه دیدم ... )

با اجازه ی مادر :

آدم اصل را که گم کند ، هی دور می زند ، دور... دور... آدم اصل را که گم کند  ، مضطرب می شود ، ترس...ترس... آدم اصل را که گم کند دیگر کم کم یادش می رود که چقدر راحت تر می شود زندگی کرد و او نکرد !

من اصل زندگیم را از این آیه گرفتم :

                       قل من ذاالذی یعصمکم من الله ان اراد بکم سوءا او اراد بکم 

                        رحمة  و لا یجدون لهم من دون الله ولیا و لا نصیرا (۱۷احزاب)

این شب ها که برکت این قرار ، نذر ، این شب ها که به لطف مادر نهج البلاغه می خوانم ، مثل آدم هایی که از دوران جاهلیت به اسلام آمده باشند ، هی به گذشته ام و سالهایی که بدون این کتاب گذشت فکر می کنم و حسرت می خورم ، هی به آینده ام فکر می کنم و می ترسم . خدایا کاش دیگر شبی نرسد که من از دریای این کتاب مروارید معرفتی صید نکنم !

نگاه کن ، ببین دلت پر از شوق نمی شود ، ببین به وجد نمی آیی وقتی این جملات را می خوانی ؟

         عرفت الله سبحانه بفسخ العزائم و حل العقود و نقض الهمم . (حکمت۲۵۰)

           خدا را از

                   سست شدن اراده های قوی ،

                                             گشوده شدن گره های دشوار

                                                   و درهم شکسته شدن تصمیم های استوار

                                                                                                             شناختم !

پ.ن۱: این صفحه ی (کتاب با نون اضافه)مان مدتی است زیادی بیکار شده . اگر کتاب خوبی درباره ی حضرت فاطمه(س) می شناسید لطفا معرفی کنید تا با هم یک لیست کتاب فاطمی تهیه کنیم .

پ.ن۲:الان صابرة الزهرا تک زنگ زد !

پ.ن۳:همین طوری گفتم . به یادشم . به یاد او که چقدر شبیه نامش بود .