مگر غ م ت بتکاند غبار دلها را ...

بسم الله الرحمن الرحیم

 

"یا احمد، و عزتی وجلالی"

قسم به عزت و جلالم 

ما اول عباده العباد و توبتهم و قربتهم الا الصوم و الجوع والصمت

اولین قدم بندگی بندگان  و توبه­ی آنها، و اول مرتبه‏ی نزدیکی آنها به من  روزه است و گرسنگی و سکوت 

و إن اول معصیت یعملها العبد شبع البطن، فتح السان بما لایعنی، مخالقة المخلوقین...

و اولین گناهی که بنده مرتکب می‏شود  شکم‏پُری، حرف زیاد زدن و با آدم­های نا اهل رفاقت کردن است. 

...

یا احمد، لیس شیء من العباده احب الی من الصوم والصمت؛ فمن صام و لم یحفظ لسانه کان کمن قام و لم یقرا فی صلاته شیئا فاعطیه اجر القیام و لا اعطیه اجرالعابدین.

  هیچ عبادتی محبوب تر نزد من نیست جز روزه و سکوت؛ کسی که روزه بگیرد و زبانش را حفظ نکند مانند کسی است که به نماز می‏ایستد ولی قرائت نمی‏خواند؛ من اجر قیام نماز را به او می‏دهم ولی اجر نمازگزار را به او نمی‏دهم.

حدیث معراج

 

+ شنبه ۱۵ مرداد ۱۳۹۰ صاد |