بسم الله الرحمن الرحیم

سلام

پاسخی به دعوت طهورا :

و خدا دانست که یک زمانی ، این انسان هبوط کرده ، این غریبِ اسیرِ زمین ،

کم خواهد آورد !

پس برایش گفت ،

تمام آنچه را که بدان نیاز خواهد داشت ...

و بهترینش را رسول این گفته ها کرد .

حالا من ،

قرانم را گذاشته ام کنارترین بخش دغدغه هایم

و هر روز و هر شب ناله می کنم :

خدایا من کم آوردم ! پس کجاست هدایتت ؟!

چه خوب گفت قرآن که :

" انّ الانسان لربّه لکنود "

ن ا س پ ا س ی م !!!

...

قرآن من دارد سر طاقچه ام خاک می خورد

کشیش کلیسای آمریکایی اعلام می کند می خواهد قرآن مرا بسوزاند

قرآن من مدت هاست گوشه ی قفسه ی کتابخانه ام مانده است

شیطان پرست آمریکایی به قرآن من توهین می کند

قرآن من کم کم لابه لای مشغله های زندگی روزمره ام فراموش می شود

و بهترین خدا ناله می کند :

            یا ربِّ انّ قومی اتّخذوا هذا القرآن مهجورا ...

با تمام وجودم تمام پلیدی هایشان را محکوم می کنم و تصمیم می گیرم به کوری چشمشان از حالا بیشتر با قرآنم آشنا شوم . به خاطر خدا ، به خاطر بهترینش ، به خاطر خودم .........................